Πόσοι και … πόσο είμαστε βέβαιοι ;   Περιμένοντας τη σειρά μου, κατά την καθιερωμένη επιδρομή της Παρασκευής στο ταχυφαγείο της γειτονιάς, ο προπορευόμενος κύριος αγόρευε επί παντός επιστητού και επί πάντων, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση . Για το αγροτικό, για το μεταναστευτικό, για τον πληθωρισμό και την ακρίβεια … έχασα το μέτρημα. Οι τοποθετήσεις του ακολουθούσαν έναν ρυθμό καταιγιστικό, αλλά αυτό που με εντυπωσίασε ήταν η βεβαιότητά του. Ούτε ένα ψήγμα πιθανολόγησης – οι βεβαιωτικές διατυπώσεις έδιναν κι έπαιρναν, διανθισμένες τακτικά από εμφατικές υπερβολές και χοντροκομμένη αφ΄ υψηλού σάτιρα σε βάρος των … ανίδεων. Η αντίδρασή μου κλιμακώθηκε εντός δευτερολέπτων. Ενδιαφέρον, θαυμασμός για τις ισχυρές του πεποιθήσεις, απογοήτευση, θυμός. Τα δύο τελευταία στάδια δεν προέκυψαν εξαιτίας ιδεολογικής διαφοροποίησης με τον κύριο (όχι ότι συμφωνούσα σε όλα) αλλά λόγω της απολυτότητάς του. Στην "Εισαγωγή στην πολιτική επιστήμη" ο Kurt Lenk έγραφε : «το πλήθος και η πολυπλοκό...